خوش آمدید

کبد بزرگترین اندام داخلی بدن است که حدود 3 پوند وزن دارد. در ربع فوقانی راست شکم قرار دارد که توسط قفسه سینه محافظت می شود. عملکردهای بسیار مهمی مانند متابولیسم داروها و سموم، تولید صفرا که به هضم غذا کمک می کند، ذخیره گلیکوژن (نوعی کربوهیدرات) و ویتامین ها، سنتز پروتئین و کلسترول و در سیستم ایمنی نقش دارد. وظایف کبد:

متابولیسم - کبد مواد مغذی مانند چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها را برای استفاده یا ذخیره سازی پردازش می کند. همچنین صفرا تولید می کند که چربی ها را به قسمت های کوچکتر تجزیه می کند تا در روده جذب شوند. صفرا در کیسه صفرا ذخیره می شود و در صورت نیاز در طول هضم آزاد می شود.

سم زدایی کبد مواد مضر خون مانند الکل، داروها، سموم محیطی و مواد زائد تولید شده توسط سلول ها را فیلتر می کند. این مواد به مواد بی ضرر تبدیل می شوند که می توانند از طریق مدفوع یا ادرار دفع شوند.

سنتز پروتئین - کبد پروتئین های ضروری برای فاکتورهای انعقاد، انتقال اکسیژن و آهن و ایمنی را تولید می کند.

ذخیره سازی - کبد گلوکز (قند) را به شکل گلیکوژن ذخیره می کند که در صورت نیاز انرژی را برای بدن تامین می کند. همچنین ویتامین ها، مواد معدنی، ویتامین های محلول در چربی (A، D، E، K) را ذخیره می کند. علائم و نشانه های بیماری کبد: بیماری کبد ممکن است انواع مختلفی از علائم را بسته به شرایط زمینه ای ایجاد کند. برخی از علائم شایع عبارتند از: زردی (تغییر رنگ مایل به زرد در پوست و چشم ها) به دلیل سطوح بالای بیلی روبین در خون، درد/ناراحتی شکم تهوع/استفراغ/کاهش اشتها خستگی/ضعف کاهش وزن/آسیت (جمع شدن مایع در حفره شکم) کبودی به راحتی/خونریزی بزرگ شدن طحال (یک اندام کمکی درگیر در تصفیه خون) گیجی/مه آلود شدن ذهنی علل بیماری کبد: چندین علت بالقوه بیماری های کبدی از جمله ویروس ها، مصرف زیاد الکل، چاقی، شرایط خودایمنی، کبد چرب غیر الکلی وجود دارد.

بیماری، اختلالات ارثی، سموم و سرطان. هپاتیت ویروسی - ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV) و ویروس هپاتیت دلتا (HDV) از علل اصلی بیماری حاد و مزمن کبد در سراسر جهان هستند. HBV از طریق تماس با مایعات بدن آلوده منتقل می شود در حالی که HCV بیشتر از طریق خون یا سوزن آلوده منتقل می شود. هر دو می توانند به مرور زمان منجر به التهاب و اسکار بافت کبد شوند. HDV فقط افرادی را تحت تأثیر قرار می دهد که قبلاً عفونت HBV دارند.

واکسن هایی علیه HBV وجود دارد اما HCV وجود ندارد. درمان هر دو شامل داروهای ضد ویروسی و تغییر سبک زندگی است. مصرف الکل - نوشیدن زیاد الکل در طول زمان منجر به تجمع چربی و آسیب به بافت کبد می شود. این وضعیت به نام بیماری کبد چرب الکلی (AFLD) در صورت قطع مصرف الکل قابل برگشت است. با این حال، نوشیدن سنگین مداوم می تواند به اشکال جدی تر آسیب کبدی مانند سیروز که در آن بافت سالم کبد با بافت اسکار جایگزین می شود، پیشرفت کند. بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) - NAFLD زمانی رخ می دهد که چربی بیش از حد در کبد حتی بدون مصرف قابل توجه الکل تجمع یابد. معمولاً با چاقی و مقاومت به انسولین (پیش دیابت یا دیابت نوع 2) همراه است. در برخی موارد، ممکن است به استئاتوهپاتیت غیر الکلی (NASH) تبدیل شود که منجر به التهاب و زخم کبد می شود. NASH یکی از علل اصلی سیروز در ایالات متحده است. چاقی - چاقی با اشکال مختلف بیماری کبد از جمله NAFLD و NASH مرتبط است. شرایط خودایمنی - هپاتیت خود ایمنی یک وضعیت نادر است که در اثر یک پاسخ ایمنی بیش فعال ایجاد می شود که به بافت کبد حمله می کند و در نتیجه التهاب و آسیب ایجاد می کند.

کلانژیت اسکلروزان اولیه (PSC) یکی دیگر از بیماری های خود ایمنی است که شامل التهاب و زخم مجاری صفراوی خارج از کبد است. هم هپاتیت خودایمنی و هم PSC نیاز به درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی دارند. مواد سمی - قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی مانند استامینوفن (تیلنول)، مکمل های گیاهی و مواد شیمیایی صنعتی می تواند باعث آسیب حاد یا مزمن کبد شود. نارسایی حاد کبد می تواند در عرض چند ساعت پس از مصرف دوزهای زیاد استامینوفن ایجاد شود، در حالی که قرار گرفتن مزمن در معرض سطوح پایین سموم ممکن است منجر به آسیب تدریجی به کبد در طول زمان شود.

  اختلالات ارثی - جهش های ژنتیکی می توانند باعث اشکال مختلف بیماری کبدی شوند، از جمله بیماری ویلسون (تجمع مس اضافی در بدن)، هموکروماتوز (آهن بیش از حد در بدن)، کمبود آلفا-1 آنتی تریپسین (فقدان پروتئینی که از ریه و کبد محافظت می کند). و تیروزینمی ارثی (تجمع یک ترکیب سمی به نام تیروزین). این شرایط اغلب به درمان های خاصی برای مدیریت اثرات نقص ژنتیکی نیاز دارند. سرطان - تومورهای سرطانی می توانند از کبد منشأ بگیرند (سرطان اولیه کبد) یا از سایر نقاط بدن پخش شوند (سرطان متاستاتیک کبد). سرطان اولیه کبد در افراد مبتلا به عفونت های ویروسی مزمن یا سیروز کبدی شایع تر است. سرطان متاستاتیک کبد معمولاً بر اساس محل منشا درمان می شود.

انواع مختلفی از سرطان کبد وجود دارد که هر کدام مجموعه ای از علائم و عوامل خطر خاص خود را دارند. در اینجا یک مرور سریع وجود دارد: سرطان اولیه کبد: این نوع سرطان از سلول های خود کبد شروع می شود و شامل کارسینوم سلول های کبدی (HCC) و کلانژیوکارسینوم داخل کبدی (ICC) می شود (منبع: زندگی سبز).

عوامل خطر عبارتند از عفونت های ویروسی مزمن مانند هپاتیت B و C، مصرف طولانی مدت الکل، چاقی و سندرم متابولیک. علائم شامل کاهش وزن، یرقان، تورم شکم، حالت تهوع، استفراغ و خستگی است. سرطان متاستاتیک کبد: این نوع سرطان در قسمت دیگری از بدن (مانند روده بزرگ، سینه، پانکراس و غیره) شروع شده و سپس به کبد سرایت می کند. اکثر بیماران مبتلا به این نوع سرطان ضایعات متعدد در سراسر کبد خواهند داشت.

علائم به اندازه و تعداد تومورهای موجود بستگی دارد، اما عموماً شامل درد شکم، زردی پوست و چشم، کاهش وزن غیرقابل توضیح و کسالت عمومی است. آنژیوسارکوم کبدی: این یک نوع بسیار نادر از سرطان کبد است که در رگ های خونی کبد شروع می شود. تمایل به رشد سریع دارد و تشخیص آن دشوار است زیرا علائم مبهم و مشابه علائم سایر مشکلات کبدی است. آنژیوسارکوم معمولاً به درمان پاسخ نمی دهد و پیش آگهی بدی دارد. سرطان ثانویه کبد: سرطان ثانویه کبد به هر سرطانی اطلاق می شود که در جای دیگری از بدن شروع شده و سپس به کبد سرایت کند. شایع ترین سرطان هایی که به کبد سرایت می کنند عبارتند از سرطان روده بزرگ، معده، مری، پانکراس و سینه. سرطان ثانویه کبد مشابه سرطان متاستاتیک کبد عمل می کند، اگرچه تعداد و محل ضایعات بسته به منبع اصلی سرطان ممکن است متفاوت باشد.