خوش آمدید

گرفتگی عضلانی می تواند در هر زمانی رخ دهد، اما زمانی که بعد از مدتی غیرفعال هستید، ورزش می کنید یا عضلات خود را کشش می دهید، شایع تر است. معمولاً در پاها، بازوها، پشت، گردن، پاها، دست ها و غیره اتفاق می افتد. دلایل مختلفی می تواند منجر به این وضعیت شود، مانند کم آبی، کمبود الکترولیت هایی مانند سدیم یا پتاسیم، فشار بیش از حد، گرم نکردن مناسب بدن قبل از شروع فعالیت که منجر به انقباض ناگهانی ماهیچه ها می شود و باعث اسپاسم و به دنبال آن شل شدن و منجر به گرفتگی دردناک می شود. برخی از داروها نیز گرفتگی عضلات را به عنوان عوارض جانبی ذکر می کنند. در بیشتر موارد درمان های خانگی به تسکین علائمی مانند اعمال گرما یا بسته سرما بر روی ناحیه آسیب دیده کمک می کنند، ماساژ آرام با استفاده از حرکات دایره ای به رفع سفتی اطراف رشته های ماهیچه ای کمک می کند و در نتیجه شدت گرفتگی را کاهش می دهد.

  اگر این اقدامات مؤثر نبود، با پزشک مشورت کنید که در صورت نیاز ممکن است داروهای خاصی را تجویز کند. پیشگیری شامل نوشیدن مایعات کافی به خصوص آب در طول روز، خوردن رژیم غذایی متعادل سرشار از میوه ها سبزیجات حاوی ویتامین های ضروری پروتئین های معدنی، انجام تمرینات منظم با تمرکز عمدتا بر عضلات ساق پا (به ویژه ماهیچه های ساق پا) از جمله کشش قبل از فعالیت های بدنی و اجتناب از مصرف الکل کافئین است. بدن را کم آب کند

برخی عوامل خطر ابتلا به گرفتگی عضلانی را در حین ورزش یا سایر فعالیت های بدنی افزایش می دهند:

کم آبی بدن: ننوشیدن مایعات کافی می تواند باعث از دست دادن نمک (الکترولیت) بیش از حد شما شود و عضلات شما را به طور غیر قابل کنترلی منقبض کند. برای هیدراته ماندن، سعی کنید روزانه 8 تا 10 لیوان آب بنوشید، اگر از نظر بدنی فعال هستید، بیشتر. همچنین می توانید نوشیدنی های فاقد کافئین مانند آب نارگیل، چای گیاهی، آب میوه بدون شکر، شیر، شیر سویا یا شیر سویا غنی شده را انتخاب کنید. از مصرف بیش از حد نوشیدنی های الکلی و گازدار خودداری کنید زیرا می توانند باعث کم آبی بدن شوند.

کمبود پتاسیم: منابع غذایی سرشار از پتاسیم عبارتند از موز، سیب زمینی شیرین، آووکادو، پرتقال، زردآلو خشک، آلو، کشمش، ماهی، مرغ، لوبیا، عدس، ماست و شیر کم چرب. خوردن غذاهای هر گروه نسبت های متفاوتی از کربوهیدرات ها، پروتئین، چربی های سالم و پتاسیم را فراهم می کند. یک متخصص تغذیه ثبت شده می تواند یک برنامه غذایی شخصی بر اساس نیازها و اهداف فردی ایجاد کند.

تمرین بیش از حد: انجام بیش از حد زودهنگام می تواند منجر به میکروتروما به بافت عضلانی شود و آنها را مستعد آسیب و گرفتگی کند. به آرامی با وزنه های سبک تر شروع کنید و به تدریج در طی چند هفته شدت و مدت زمان را افزایش دهید. به بدن خود گوش دهید؛ بین تمرینات چند روز استراحت داشته باشید تا عضلات ریکاوری شوند. نشان داده شده است که حرکات یوگای ترمیمی، فوم رولینگ، تکنیک های تنفس عمیق و دوش های کنتراست باعث کاهش درد عضلانی تاخیری (DOMS) می شوند.

فرم/تکنیک ضعیف: هنگام انجام تمرینات یا حرکات جدید، از فرم مناسب برای به حداقل رساندن فشار بر روی گروه های عضلانی خاص اطمینان حاصل کنید. قبل از شروع ورزش شدید، به طور کامل گرم کنید. فوم نورد و کشش استاتیک می تواند عضلات سفت را شل کند و انعطاف پذیری را بهبود بخشد. کار با یک متخصص تناسب اندام واجد شرایط را در نظر بگیرید تا مناطقی را که نیاز به بهبود دارند شناسایی کنید.

کمبودهای تغذیه ای: کمبود آهن می تواند باعث خستگی و ضعف به خصوص در بین ورزشکاران شود.